Monstranum, © Aymen Amara

Vlijmscherp Tunesisch theater over macht

19 november 2013
Auteur: 
Dafne van Baarle

In het kader van het Dancing on the Edge festival was de Tunesische theatergroep El Hamra in Nederland. Zij brachten een zeer pakkend theaterstuk waarin de acteurs zich vastgeketend op bureaustoelen verplaatsen over het toneel. Vlijmscherpe dialogen, in het Arabisch met Engels en Franse boventiteling, gecombineerd met uitstekend toneelspel.

Het stuk Monstranum’s is een aanklacht tegen de machthebbers. Wie dat dan ook zijn: dictator Ben Ali of de huidige islamitische regering. Macht corrumpeert en degene die op ‘de stoel’ zit heeft alle touwtjes in handen.

Het stuk gaat ook over de Arabische lente. Wat begon als illusie -in broederschap- is steeds meer een desillusie geworden. De journalisten die in de tijd van Ben Ali lovende stukken over het regime schreven, doen dat nu over de huidige regering. Kortom, er is niks veranderd.

Of, zoals een van de acteurs zei: ‘Ik mis het Tunesië van de groenteman die een bordje op zijn vrachtwagen hing: “voor wie geen geld heeft”‘

‘Ik mis het Tunesië van 14, 15, 16, 17, 18 januari 2011. ‘
‘Ik mis de revolutie.’
‘Ik mis mezelf.’

In het nagesprek met de regisseur zei een Tunesische dame uit het publiek: ‘Monsieur, vous etes un monument’. Ik sluit me daarbij aan, want ik vind het ongelooflijk knap wat deze groep onder zijn leiding neer heeft gezet. Het El Hamra theater blijf ik zeker volgen, wat een ontdekking!

El Hamra theater uit Tunis is een broedplaats van talent. Regisseur Ezzeddine Gannoun bouwde in 1987 een oude bioscoop om tot het El Hamra theater. Sindsdien is dit de plek voor geëngageerd theater. Bovendien heeft het theatermakers de kans gegeven zich te ontwikkelen.

Het Dancing on the Edge Festival is een tweejaarlijks festival dat kunst en cultuur uit Noord-Afrika en het Midden-Oosten naar Nederland brengt.

Dafne van Baarle is Arabiste. Deze post verscheen eerder op haar blog Dafne's Mozaïek, voor een andere kijk op de Arabische wereld. 

Trefwoorden: 
22 april 2015

De afgelopen maanden zijn in Bangladesh twee bloggers vermoord door extremisten, min of meer onder het oog van de politie. Tegelijkertijd werd een blogger aangeklaagd omdat hij “de gevoelens van de natie” zou hebben gekwetst  en staat morgen, 23 april, een groep activisten voor de rechter die deze journalist ondersteunt.  Wat is er aan de hand in een land dat in naam nog steeds democratisch en seculier is?

Delwar Hussain schreef voor OpenDemocracy een heldere analyse over de onmogelijke positie van onafhankelijke journalisten en intellectuelen, between a rock and a hard place, dat we hieronder reproduceren, met daaraan toegevoegd een overzicht van relevante artikelen.

Lees ook het artikel van Shahidul Alam over de moord op blogger Avijit Roj: Tolerating Death in a culture of intolerance.

25 november 2013

A Syrious Mission, het vervolg 

De laatste week van november was componist Merlijn Twaalfhoven in Jordanië. Hier werkte hij aan een muziekproject met Syrische vluchtelingen. In april publiceerden we zijn dagboek dat verslag deed van de eerste reis richting de Syrische grens. Nu is er een vervolg, waarin hij ons opnieuw meeneemt in de uitdagingen die hij tegenkomt.

10 mei 2013

Wael Shawky is één van de meest bijzondere kunstenaars uit de Arabische wereld. In zijn films en installaties verwerkt hij op eigen manier de Arabische geschiedenis. Voor de film Cabaret Crusades: The Path to Cairo gebruikte hij de oude theatertechniek van het marionettenspel.  De film draait op 19 mei op het SPRING Performing Arts Festival in Utrecht. Marieke van der Velden recenseerde vorig jaar Cabaret Crusades tijdens de Documenta: