Jerry Orie (r) met Octave Diogene van de Frans-Guyanese formatie V6 | foto: Iwan 'Rafiek' van Kanten

Eigenaar rock-cafe Unker Bunker “Ik wil Suriname maken tot het rockcentrum van de regio”

13 september 2012
Auteur: 
Nancy de Randamie

Ooit speelde Jerry Orie (31) in de top van de metal-rockscene van Nederland. Nog geen vijf jaar geleden besloot hij terug te keren naar zijn geboorteland en de rockscene daar een push te geven. Als eigenaar van het Unker Bunker terras lukt dat hem aardig goed. Afgelopen zaterdag vierde Unker Bunker terras haar vierde verjaardag met een rockevenement waar formaties uit de 3 Guyana’s optraden.

4 jaar Unker Bunker

Piepjonge rockers bewegen zich ontspannen tussen rockers van eerdere generaties. In een gemoedelijke sfeer swingen en dan weer headbangen vooral de jongeren op de pop/rock-tunes van de beginnende Guyanese formatie Keep your day job. Ook werd er aandachtig geluisterd naar de wijze woorden in de teksten van de old skool Surinaamse rockformatie Tidal Wave en werd er stevig geheadbangt op de tonen van Ae-ons en Vseisǃ uit Frans-Guyana.

De scene is relatief klein en de rockformaties van wisselende kwaliteit, maar er zitten een paar steengoede bands tussen. Het is duidelijk dat de rockscene in Suriname weer in de lift zit, vindt ook Jerry Orie zelf, al is hij de eerste die aangeeft dat het “nog niet is wat het wezen moet”. “Ik heb bepaalde doelen voor ogen. Suriname tot het centrum maken van rock in het Caribisch gebied en de Surinaamse rockscene naar een hoger niveau tillen.”

De potentie hiervoor is volgens Orie zeker aanwezig. “De jongens van nu doen hun eigen ding. De sfeer die er was toen ik met mijn rockvrienden iedere zaterdagmiddag aan de Keizerstraat aan het chillen was, komt niet terug en dat geeft niet. Dit is een andere tijd met nieuwe mensen die het op hun eigen manier gezellig met elkaar hebben. Ik wil ze meer bieden dan wat er nu al is.”

Hoger niveau rock in Suriname

Om het goede voorbeeld te geven en de toon te zetten, is Orie zelf ook actief als rockmuzikant. “In de 5 jaar die ik in Suriname woon, heb ik in 13 verschillende bandjes gezeten. Met mijn huidige band Revolt heb ik qua bandleden eindelijk een stabiele line up gevonden waar ik van kan genieten. We zijn bezig met het schrijven van eigen nummers. Het album dat volgend jaar uitkomt, zal dankzij de hoge kwaliteit de Surinaamse rock naar een hoger niveau helpen tillen", aldus Orie die vroeger in Nederland in top metalrock formaties als Cypher en Disquiet speelde. “Dat was een heel andere sfeer. We kregen ontzettend veel aandacht. We traden op in de bekendste clubs en op de bekendste festivals. Ik was de enige zwarte tussen al die blanken. Een soort omgekeerde Eminem. Maar dat vond ik niet erg, ik voelde me lekker in die groep.“

Orie, die als rockmuzikant ooit begon in het Surinaamse Cryptic Soul gaat iedere zomer terug naar Nederland om de sfeer in de Nederlandse rockscene te proeven en om op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen. “Ik loop alle zomerfestivals af, waaronder Graspop in Belgie. De sfeer die op die festivals hangt is fantastisch, dat wil ik ook in Suriname neerzetten. Dat gaat langzaam, maar het komt.”

Minimaal twee keer per jaar organiseert Orie een rockevenement op het Unker Bunker terras, waar hij de eigenaar van is. Unkies Open Air in april dit jaar was dankzij de goede rockformaties die er optraden, de sfeer en de internationale standaarden een hoogtepunt. “Het publiek en de bands gingen helemaal los.” Zaterdagavond in Energy was het publiek ook uitbundig, maar Orie en alle aanwezigen waren het erover eens: “In de openlucht is veel leuker.”

Hulp bij de organisatie van zijn rock activiteiten krijgt hij altijd. Vooral stagemanager Zeynno Awailame speelt een cruciale rol bij ieder evenement. Wat betreft zijn ambitie om de Surinaamse rockscene nog gezelliger te maken en de muziek nog beter dan het al is, is Orie optimistisch. “Het gaat langzaam. In Suriname is men niet zo ruimdenkend als het op rockmuziek aankomt. Maar ik denk dat we er over 5 jaar wel zijn.”

Nancy de Randamie is politicoloog en journalist. Dit artikel verscheen eerder op haar blog Sranan Sani op Oneworld.

Trefwoorden: 
22 april 2015

De afgelopen maanden zijn in Bangladesh twee bloggers vermoord door extremisten, min of meer onder het oog van de politie. Tegelijkertijd werd een blogger aangeklaagd omdat hij “de gevoelens van de natie” zou hebben gekwetst  en staat morgen, 23 april, een groep activisten voor de rechter die deze journalist ondersteunt.  Wat is er aan de hand in een land dat in naam nog steeds democratisch en seculier is?

Delwar Hussain schreef voor OpenDemocracy een heldere analyse over de onmogelijke positie van onafhankelijke journalisten en intellectuelen, between a rock and a hard place, dat we hieronder reproduceren, met daaraan toegevoegd een overzicht van relevante artikelen.

Lees ook het artikel van Shahidul Alam over de moord op blogger Avijit Roj: Tolerating Death in a culture of intolerance.

25 november 2013

A Syrious Mission, het vervolg 

De laatste week van november was componist Merlijn Twaalfhoven in Jordanië. Hier werkte hij aan een muziekproject met Syrische vluchtelingen. In april publiceerden we zijn dagboek dat verslag deed van de eerste reis richting de Syrische grens. Nu is er een vervolg, waarin hij ons opnieuw meeneemt in de uitdagingen die hij tegenkomt.

19 november 2013

In het kader van het Dancing on the Edge festival was de Tunesische theatergroep El Hamra in Nederland. Zij brachten een zeer pakkend theaterstuk waarin de acteurs zich vastgeketend op bureaustoelen verplaatsen over het toneel. Vlijmscherpe dialogen, in het Arabisch met Engels en Franse boventiteling, gecombineerd met uitstekend toneelspel.